Na twee jaar succesvol te zijn geweest zien we het haast vertrouwde beeld van de 21e eeuw Songfestival weer terugkeren dit jaar: veel bombarie, veel media-aandacht en ophef over kleding.
Een act die in het niet valt bij andere optredens en een liedje dat het eigenlijk ook niet helemaal is.
Dat resulteert in een voortijdige uitschakeling en een hoop gemopper over vriendjespolitiek, Oostblok en geldverspilling.
Kan Rusland er iets aan doen dat zij een mooi liedje hebben, met goede show, gezongen door een -voor de minderheid songfestivalvolgers genaamd: heteromannen- niet onaantrekkelijke blonde dame?
En hoewel het soms zo lijkt als je er eens rondrijdt: België ligt niet in Oost-Europa en is ook gewoon door, mede door een betere act want het liedje is ook niet eens zo bijzonder.
Een aantal suggesties voor volgend jaar:
Roy Donders:
Zingt dan niet zo mooi, maar heeft betere pakken dan Trijntje.
Niet in de laatste plaats passen de glitters, steentjes en huispakken beter bij de smaak van de volgers uit het Oostblok, waar we nu meestal te weinig aan denken ondanks dat ons land er genoeg heeft rondzwalken.
De Jostiband:
De Finnen haalden de finale niet met het geschreeuw van hun Jostiband, maar het kan een begin zijn van een nieuwe hype: het inzetten van een paar mensen met het downsyndroom.
Ben Saunders kan ook nog eens aardig zingen, dus wie weet wekt het nog wat sympathie of bedreigt Ben gewoon de jury in ruil voor veel punten.
Kenny B:
Kan voor verbroedering zorgen in Europa: Praat nederlands met me, говорить России мне, talk English to me, Parla Italiano con me, μιλάμε ρωσικά μου, enzovoorts..
De Jeugd van Tegenwoordig:
Rap en hiphop komt niet zo vaak voor op het songfestival, dus kan het de doorslag geven.
Zeker als het toch in een halve fantasietaal gebeurt, die alleen voor insiders begrijpelijk kan zijn.
Wel oppassen dat je geen woorden bedenkt die in een van de Oostbloktalen een nare betekenis blijken te hebben, zoals "je moeder heeft geen snor" of "Wodka smaakt niet".
Serieus: Martin Garrix, Armin van Buuren, Hardwell, Tiesto, of andere DJ/producer.
Nederland is zo groot als het om dance, trance en house gaat.
Echter heeft men er nog nooit iets mee gedaan op het Songfestival en dat is wel zonde.
Er zijn genoeg nummers te noemen waarin de trance en house gecombineerd worden met een zanger of zangers en die het op zo'n festival erg goed zouden doen.
Bedenk je een Southern Sun (Tiesto Remix), Not giving Up On Love, Waiting (Dash Berlin) en vergelijkbare tracks live gezongen op het ESF met mooie show er omheen.. dat gaat niet onderaan eindigen lijkt me.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten